|
|
The Eternal - Kartika Albümü Kritiği
Avustralya'lı grup The Eternal'ın ikinci albümü Sleep Of Reason'ı 2005'in Ekim ayında kritiklediğimde 10 üzerinden 7 puanı düşünmeden verip grubun sadece ağır tempolu şarkılara yönelmesinden şikayetçi olmuştum.
Aradan tam üç sene geçti ve grup üçüncü albümü Kartika'yı piyasaya sürdü.
Kartika Hindu dininde Kasım ayının ismidir ve aynı zamanda Lord Shiva'nın oğlunun da ismidir.
Geçtiğimiz günlerde piyasaya sürülen albüm Silence isimli, pek de sessiz olmayan bir şarkı ile başlıyor. Şarkı ve albüm girizgahı andıran elektronik efektlerle başlayıp oldukça heyecanlandırıcı bir melodi ile devam ediyor. Hani şarkı böyle devam etse, hiç söz girmese yeridir denilecek cinsten... Bu girizgahvari iki dakikalık kısımdan sonra enstrümanlar susarak şarkının asıl kısmına geçiliyor. Oldukça başarılı ve akılda kalıcı bir beste olan Silence'ta tek rahatsız edici yan davulcu arkadaşın gereksiz derecede tek düze çalışı. Hi-hat'i çıldırtana kadar aynı tempoda çalması kulaklara zarar...
Nedense şu matem havasından kurtulamayan grup albümü yine ağır şarkılarla duvardan duvara dayamış döşemiş. Albümün ortalarına geldiğimizde dinleyeceğimiz Illuminate orta temposuyla bizlere rahat bir nefes aldırıyor. Piyano ile başlayan şarkının her hızlı The Eternal şarkısında olduğu gibi hoş ve grubun genel tarzına göre sert sayılabilecek bir girişi var. Melodisi ve vokali sürükleyici olan bu şarkı albüme can katmış denebilir.
Means For An Ending albümün en hızlı şarkısı. Dijital efektle başlayan şarkının bazı kısımları, hem vokal hem de müzikal alt yapı açısından Muse'un ikinci ve üçüncü albümlerini andırıyor.
Albümün kapanış şarkısı Brighter Day albümün hit'idir. Beste bakımından en çok kastıkları şarkıdır tahminimce. Diğer bestelerin kolaya kaçılıp yapıldığını düşünüyorum.
Fon müziği olarak kullanalabilecek bir albüm olan Kartika'da benim dinleyebileceğim şarkı sayısı 4'ü geçmez. Albümün 12 şarkıdan oluştuğunu düşünürsek %33 bir dinlenebilirlik söz konusu. Yazının başında söylediğim üzere 2005'te tanıştığım grubun müzikal yapısında fazla bir değişim söz konusu olmadığını bu albümle birlikte görmüş olduk. Ayrıntılara eğilmedikleri sürece tam not alamayacakları kesin. Davulcu berbat, kesinlikle yenisine ihtiyaç var. Sadelik bazen iyi, güzel de; tek düzeliğe döndüğü zaman çok rahatsız edici oluyor. The White Stripes'ın hatun davulcusunu koy, o da bunu çalar.
Vokallere gereğinden fazla verilen reverb de bir süre sonra kulak tırmalamaya başlıyor. Halbuki adamın sesi fena değil, ne gerek var buna anlayabilmiş değilim.
Toparlamak gerekirse gotik metal/rock arası bir albüm hazırlamış olan The Eternal çizgisini korumaya çalışarak yoluna devam ediyor. Nereye kadar gider bilinmez, ama biraz değişime ihtiyaçları olduğu aşikar.
Kartika
01.Silence (06:04)
02.Without Reason (04:47)
03.Lost Our Way (04:33)
04.Self Inflicted (03:59)
05.Blood (09:37)
06.A Pale Reflection (05:03)
07.Sunshine (04:02)
08.Illuminate (04:11)
09.Walk Beside You (04:55)
10.Kartika (02:30)
11.Means For An Ending (04:20)
12.Brighter Day (07:07)
Mark Kelson, vokal/gitar
Terry Vainoras, gitar/geri vokal
Chris Stevenson, klavye
Dave Langlands, bas
Marty O'Shea, davul
11.12.2008 14:13:23
gothic |  |  | 870 Kez okunmuş
Yazıcı Versiyonu |
Tavsiye Et ! | Copyright ©
|
Sen de Yaz!
Yazarın puanı : 8/13
Albümlere puan verebilmek için üye olmanız gerekmektedirÜye olmak için tıklayın
Albümün dinleyici puanı: 9/13
|
Yorumlar
Yorum eklemek için üye olmanız gerekmektedir
Üye olmak için tıklayın
Dikkat: "Bu albümü çektim, nefis", "Download ettim görev tamamlandı" gibi yorumlardan kaçınmayı görev edinelim. Bilindiği üzere sitemiz bir "mp3" sitesi değildir, bunu bizle
paylaşmanız gerekmez. Aynı zamanda küfür içerikli ve/veya dandirik kısaltmalar barındıran ("a q", "a k") gibi yorumlarda imha edilecektir. Hayat yasaklarla daha bir güzel değil mi?
|
|
